Devletin gölgesinde büyüyen bir karanlık,
Sureti hak görünür, sireti tam münafık;
Başta sarık, dilde Kur’an, özde necis varlık,
Ne imandan nasibi var, ne insanlıktan artık!
İlk hedef orduydu, saflarına sızıldı;
Nice arslan kumpaslarla zindanlara tıkıldı!
Şerefiyle yürüdü, şehitlere katıldı;
Beraat kararıysa mezarına yazıldı.
Hani Fatih’e hükmeden kadılardaki yürek?
Sustu hak, sustu kanun, seyirci kaldı felek!
Hakim değil oturan, boynu tasmalı köpek;
Mazluma karşı arslan, efendisine ürkek.
Bilimin meşalesi karanlığa atıldı!
Fikri hür, vicdanı hür nesil kökten kesildi;
Mektepler birer birer tarikata evrildi;
Aydınlık geleceğe kara kefen biçildi!
Çalındı milletten koskoca cumhuriyet, Kürsülerde ihanet, koltuklarda illet; Sinesine oturdu dağlar gibi kasvet, Çaresizliğe teslim oldu, umut ile gayret.
Ey ümidi tükenen! Başını kaldır da bak:
Samsun’un ufkundaki o şafak hala sıcak;
Sanma ki o mucize sayfalarda kalacak:
Bu millet uyanmıştı, yeniden uyanacak!